Conan w komiksach Marvela

Conan trafił do Marvela jesienią 1970 roku i na ponad dwie dekady stał się jednym z filarów wydawnictwa. Pierwszy okres zakończył się w latach 1999–2000 serią krótkich miniserii, a po przerwie, w której Cymeryjczyka wydawało Dark Horse, Marvel odzyskał licencję i w latach 2019–2023 znów publikował jego przygody, tym razem także w towarzystwie superbohaterów. Od 2023 roku nowe komiksy o Conanie wydaje Titan.

Ten przewodnik zbiera w jednym miejscu wszystkie oryginalne, amerykańskie komiksy Marvela z Conanem, które mają swoje wpisy na conan.com.pl. Przy każdej serii znajdziesz kilka zdań o tym, czym była, a pod spodem listę zeszytów z linkami do naszych wpisów (z okładką, zawartością, twórcami i streszczeniami). Serie ułożyliśmy mniej więcej w kolejności ukazywania się.

Spis serii

Conan the Barbarian (1970–1993 i 2019–2021)

Seria, od której wszystko się zaczęło. Pierwszy zeszyt ukazał się z datą październik 1970, ostatni, 275., z datą grudzień 1993. Scenariusze do #1–115 i #240–275 pisał Roy Thomas, który przekonał Marvela do wykupienia licencji. Pierwsze numery (większość #1–24) narysował Barry Smith (później znany jako Barry Windsor-Smith), a od #25 przez kilkanaście lat serię rysował przede wszystkim John Buscema, najczęściej z tuszem Ernie Chana. W #23 zadebiutowała Red Sonja. W przerwach między okresami Thomasa pisali m.in. J. M. DeMatteis, Bruce Jones, Michael Fleisher, Jim Owsley (Christopher Priest) i Don Kraar. Seria łączyła adaptacje opowiadań Howarda z historiami wymyślonymi od podstaw i w latach 70. zapoczątkowała modę na miecz i magię w amerykańskim komiksie.

Po powrocie licencji do Marvela w styczniu 2019 roku wystartował nowy Conan the Barbarian, który obok nowej numeracji (#1–25) nosił numerację ciągłą, kontynuującą pierwszą serię. Tak też jest u nas: zeszyty z lat 2019–2021 mają numery #276–#300. Pierwsze dwanaście napisał Jason Aaron (rysował głównie Mahmud Asrar), kolejne Jim Zub. Ostatni, jubileuszowy #300 ukazał się w listopadzie 2021 roku.

1970–1993 (#1–#275)

#001–#025: #001 · #002 · #003 · #004 · #005 · #006 · #007 · #008 · #009 · #010 · #011 · #012 · #013 · #014 · #015 · #016 · #017 · #018 · #019 · #020 · #021 · #022 · #023 · #024 · #025

#026–#050: #026 · #027 · #028 · #029 · #030 · #031 · #032 · #033 · #034 · #035 · #036 · #037 · #038 · #039 · #040 · #041 · #042 · #043 · #044 · #045 · #046 · #047 · #048 · #049 · #050

#051–#075: #051 · #052 · #053 · #054 · #055 · #056 · #057 · #058 · #059 · #060 · #061 · #062 · #063 · #064 · #065 · #066 · #067 · #068 · #069 · #070 · #071 · #072 · #073 · #074 · #075

#076–#100: #076 · #077 · #078 · #079 · #080 · #081 · #082 · #083 · #084 · #085 · #086 · #087 · #088 · #089 · #090 · #091 · #092 · #093 · #094 · #095 · #096 · #097 · #098 · #099 · #100

#101–#125: #101 · #102 · #103 · #104 · #105 · #106 · #107 · #108 · #109 · #110 · #111 · #112 · #113 · #114 · #115 · #116 · #117 · #118 · #119 · #120 · #121 · #122 · #123 · #124 · #125

#126–#150: #126 · #127 · #128 · #129 · #130 · #131 · #132 · #133 · #134 · #135 · #136 · #137 · #138 · #139 · #140 · #141 · #142 · #143 · #144 · #145 · #146 · #147 · #148 · #149 · #150

#151–#175: #151 · #152 · #153 · #154 · #155 · #156 · #157 · #158 · #159 · #160 · #161 · #162 · #163 · #164 · #165 · #166 · #167 · #168 · #169 · #170 · #171 · #172 · #173 · #174 · #175

#176–#200: #176 · #177 · #178 · #179 · #180 · #181 · #182 · #183 · #184 · #185 · #186 · #187 · #188 · #189 · #190 · #191 · #192 · #193 · #194 · #195 · #196 · #197 · #198 · #199 · #200

#201–#225: #201 · #202 · #203 · #204 · #205 · #206 · #207 · #208 · #209 · #210 · #211 · #212 · #213 · #214 · #215 · #216 · #217 · #218 · #219 · #220 · #221 · #222 · #223 · #224 · #225

#226–#250: #226 · #227 · #228 · #229 · #230 · #231 · #232 · #233 · #234 · #235 · #236 · #237 · #238 · #239 · #240 · #241 · #242 · #243 · #244 · #245 · #246 · #247 · #248 · #249 · #250

#251–#275: #251 · #252 · #253 · #254 · #255 · #256 · #257 · #258 · #259 · #260 · #261 · #262 · #263 · #264 · #265 · #266 · #267 · #268 · #269 · #270 · #271 · #272 · #273 · #274 · #275

2019–2021 (#276–#300, czyli #1–#25 nowej serii)

#276 · #277 · #278 · #279 · #280 · #281 · #282 · #283 · #284 · #285 · #286 · #287 · #288 · #289 · #290 · #291 · #292 · #293 · #294 · #295 · #296 · #297 · #298 · #299 · #300

Conan the Barbarian Annual (1973–1987)

Dwanaście grubszych numerów specjalnych serii głównej, wydawanych nieregularnie, mniej więcej raz w roku. Większość z pierwszych siedmiu napisał Roy Thomas, a rysowali je m.in. Barry Smith, Gil Kane i John Buscema. Późniejsze numery pisali głównie Jim Owsley i Michael Fleisher.

Savage Tales (1971–1974), #1–#5

Czarno-biały magazyn dla starszego czytelnika. Conan występował w jego pierwszych pięciu numerach. W #1 (1971) ukazała się adaptacja „Córki lodowego olbrzyma” Roya Thomasa i Barry’ego Smitha, a w #2–3 ich słynna adaptacja „Czerwonych ćwieków”. Po #5 Conan przeniósł się na stałe do The Savage Sword of Conan, a Savage Tales zajął się innymi bohaterami.

The Savage Sword of Conan (1974–1995)

Najdłużej wydawany magazyn Marvela z Conanem: 235 numerów od sierpnia 1974 do lipca 1995, plus jeden numer specjalny (Annual, 1975). Wydawany był w dużym formacie, w czerni i bieli, bez ograniczeń kodeksu komiksowego, więc historie były dłuższe i brutalniejsze niż w serii kolorowej. Pierwsze numery ukazały się pod magazynową marką Marvela, Curtis Magazines. Przez ponad dwadzieścia lat ukazywały się tu adaptacje wielu opowiadań Howarda, a także historie innych jego bohaterów, takich jak Solomon Kane, Bran Mak Morn czy Kull. Najwięcej scenariuszy napisali Roy Thomas, Chuck Dixon i Michael Fleisher. Wizytówką magazynu były rysunki Johna Buscemy z tuszem Alfreda Alcali, Ernie Chana i Tony’ego DeZunigi.

W latach 2019–2020 Marvel wydał nową serię o tym samym tytule (12 numerów, już w kolorze, w formacie zeszytowym). Otworzyła ją pięcioczęściowa historia Gerry’ego Duggana i Rona Garneya, a dalsze numery robiły różne zespoły, m.in. Jim Zub, Roy Thomas i Frank Tieri.

Magazyn 1974–1995 (#1–#235)

#001–#025: #001 · #002 · #003 · #004 · #005 · #006 · #007 · #008 · #009 · #010 · #011 · #012 · #013 · #014 · #015 · #016 · #017 · #018 · #019 · #020 · #021 · #022 · #023 · #024 · #025

#026–#050: #026 · #027 · #028 · #029 · #030 · #031 · #032 · #033 · #034 · #035 · #036 · #037 · #038 · #039 · #040 · #041 · #042 · #043 · #044 · #045 · #046 · #047 · #048 · #049 · #050

#051–#075: #051 · #052 · #053 · #054 · #055 · #056 · #057 · #058 · #059 · #060 · #061 · #062 · #063 · #064 · #065 · #066 · #067 · #068 · #069 · #070 · #071 · #072 · #073 · #074 · #075

#076–#100: #076 · #077 · #078 · #079 · #080 · #081 · #082 · #083 · #084 · #085 · #086 · #087 · #088 · #089 · #090 · #091 · #092 · #093 · #094 · #095 · #096 · #097 · #098 · #099 · #100

#101–#125: #101 · #102 · #103 · #104 · #105 · #106 · #107 · #108 · #109 · #110 · #111 · #112 · #113 · #114 · #115 · #116 · #117 · #118 · #119 · #120 · #121 · #122 · #123 · #124 · #125

#126–#150: #126 · #127 · #128 · #129 · #130 · #131 · #132 · #133 · #134 · #135 · #136 · #137 · #138 · #139 · #140 · #141 · #142 · #143 · #144 · #145 · #146 · #147 · #148 · #149 · #150

#151–#175: #151 · #152 · #153 · #154 · #155 · #156 · #157 · #158 · #159 · #160 · #161 · #162 · #163 · #164 · #165 · #166 · #167 · #168 · #169 · #170 · #171 · #172 · #173 · #174 · #175

#176–#200: #176 · #177 · #178 · #179 · #180 · #181 · #182 · #183 · #184 · #185 · #186 · #187 · #188 · #189 · #190 · #191 · #192 · #193 · #194 · #195 · #196 · #197 · #198 · #199 · #200

#201–#225: #201 · #202 · #203 · #204 · #205 · #206 · #207 · #208 · #209 · #210 · #211 · #212 · #213 · #214 · #215 · #216 · #217 · #218 · #219 · #220 · #221 · #222 · #223 · #224 · #225

#226–#235: #226 · #227 · #228 · #229 · #230 · #231 · #232 · #233 · #234 · #235

Annual (1975)

Seria 2019–2020 (#1–#12)

Giant-Size Conan (1974–1975)

Pięć grubych zeszytów w kolorze. W numerach #1–4 Roy Thomas i Gil Kane rozpoczęli adaptację powieści Howarda Godzina Smoka (dokończył ją później The Savage Sword of Conan). Resztę stron wypełniały przedruki wcześniejszych historii. W #5 wszystkie komiksy są przedrukami (m.in. spotkanie Conana z Elrykiem z #14–15 serii głównej), a nowa jest tylko okładka Jacka Kirby’ego.

Marvel Super Special (1977–1984): numery z Conanem

Magazynowa seria specjalna Marvela w dużym formacie. Conanowi poświęcone były cztery numery: #2 (1977) z nową historią Roya Thomasa i Johna Buscemy, #9 (1978) z adaptacją „The Blood-Stained God” i historią z Red Sonją, #21 (1982) z komiksową adaptacją filmu Conan Barbarzyńca oraz #35 (1984) z adaptacją filmu Conan Niszczyciel. Numer #35 to oryginalne, czarno-białe wydanie tej adaptacji. .

King Conan / Conan the King (1980–1989)

Seria o Conanie jako królu Akwilonii, w czasach z późnych opowiadań Howarda. Pierwsze 19 numerów (1980–1983) wychodziło jako King Conan, a od #20 (1984) do #55 (1989) jako Conan the King. Początkowo wychodziła rzadziej niż zwykłe zeszyty, w grubszym wydaniu na lepszym papierze. Serię zaczynali Roy Thomas i John Buscema, później pisali ją m.in. Doug Moench, Alan Zelenetz i Don Kraar, a rysowali m.in. Marc Silvestri i Mike Docherty. W wielu historiach ważną rolę gra syn Conana, Conn.

King Conan (#1–#19)

Conan the King (#20–#55)

Albumy Marvel Graphic Novel (1985–1992)

Siedem samodzielnych albumów w dużym formacie, zwykle po ok. 60 stron (Conan of the Isles ponad 90). Wśród autorów są Don Kraar, Doug Moench, Gerry Conway i Roy Thomas, a wśród rysowników John Severin, Paul Gulacy i John Buscema. Conan of the Isles to adaptacja powieści L. Sprague’a de Campa i Lina Cartera, a The Horn of Azoth powstał na podstawie wczesnej wersji scenariusza filmu Conan Niszczyciel.

The Handbook of the Conan Universe (1986)

Jednozeszytowa encyklopedia świata Conana w stylu Official Handbook of the Marvel Universe, czyli hasła od A do Z o krainach, ludach i postaciach ery hyboryjskiej. Teksty napisał Alan Zelenetz, a ilustracje przygotowało kilkunastu rysowników, m.in. John Buscema i Ernie Chan. To nie komiks w ścisłym sensie, ale oryginalne wydawnictwo Marvela poświęcone Conanowi.

Conan the Adventurer (1994–1995)

Kolorowa seria w 14 numerach, wydana pół roku po zamknięciu Conan the Barbarian. Wszystkie scenariusze napisał Roy Thomas, a większość numerów narysował Rafael Kayanan.

Conan (1995–1996)

Seria w 11 numerach, w większości napisana przez Larry’ego Hamę (dwa ostatnie przez Dana Abnetta). Rysowali m.in. Barry Crain, Douglas Wheatley, Joe Bennett i Enrique Alcatena.

Conan the Savage (1995–1996)

Magazyn (ok. 50 stron) w 10 numerach, który zaczął wychodzić miesiąc po ostatnim numerze The Savage Sword of Conan. Pisali głównie Roy Thomas i Chuck Dixon, a rysował przede wszystkim Enrique Alcatena.

Conan vs. Rune (1995)

Jednozeszytowy crossover z Rune’em, wampirycznym bohaterem z linii Ultraverse wydawnictwa Malibu, które Marvel kupił w 1994 roku. Scenariusz i rysunki: Barry Smith, który współtworzył zarówno marvelowskiego Conana, jak i Rune’a.

Miniserie z lat 1997–2000

Ostatni rozdział pierwszego okresu Conana w Marvelu to osiem trzyzeszytowych miniserii. Cztery z nich napisał Roy Thomas, a Death Covered in Gold narysował z nim jeszcze raz John Buscema. Pozostałe napisali Roland Green (dwie), Chuck Dixon i Matt Nixon. Pierwsza miniseria (1997) ukazała się pod tytułem Conan the Barbarian i zawiera historię „Conan and the Stalker of the Woods”.

Conan the Barbarian (1997), Roland Green / Claudio Castellini

The Usurper (1997–1998), Chuck Dixon / Steve Lieber

The Lord of the Spiders (1998), Roy Thomas / Stefano Raffaele

River of Blood (1998), Roland Green / Geof Isherwood

Return of Styrm (1998), Matt Nixon / Paolo Parente

Scarlet Sword (1998–1999), Roy Thomas / Stefano Raffaele

Death Covered in Gold (1999), Roy Thomas / John Buscema

Flame and the Fiend (2000), Roy Thomas / Geof Isherwood

Conan gościnnie: What If? i Marvel Feature

Kilka zeszytów z innych serii, w których Conan pojawia się jako gość. W What If? #13 (1979, Roy Thomas i John Buscema) Cymeryjczyk trafia do współczesnego Nowego Jorku, a #43 (1984) to dalszy ciąg tej historii. W #39 (1983, Alan Zelenetz i Ron Wilson) Thor, pozbawiony pamięci, trafia do ery hyboryjskiej i staje u boku Conana. W drugiej serii What If…? numer #16 (1990, Glenn Herdling i Gary Kwapisz) przenosi Wolverine’a do czasów Conana, a jednostronicowy dodatek dorzuca jeszcze jedno, żartobliwe spotkanie obu bohaterów. W Marvel Feature #6–7 (1976), serii o Red Sonji, Sonja spotyka Conana. Ta historia toczy się równolegle w Conan the Barbarian #66–68.

Powrót do Marvela: one-shoty i miniserie 2019–2022

Po odzyskaniu licencji w 2019 roku, oprócz nowych Conan the Barbarian i Savage Sword of Conan, Marvel wydał serię krótszych tytułów. Exodus (2019) to niemal pozbawiona słów, malowana opowieść Esada Ribicia o piętnastoletnim Conanie. Conan: Serpent War (2020, Jim Zub) łączy Conana z innymi bohaterami Howarda: Solomonem Kane’em, Dark Agnes i Jamesem Allisonem. Conan 2099 (2020, Gerry Duggan i Roge Antonio) to jednozeszytowa opowieść należąca do linii 2099, osadzonej w przyszłości uniwersum Marvela. W Battle for the Serpent Crown (2020, Saladin Ahmed i Luke Ross) Conan trafia do współczesnego Las Vegas i miesza się w sprawy superbohaterów i Mefista. King-Size Conan (2021) to jubileuszowa antologia na 50-lecie Conana w Marvelu, z historiami m.in. Roya Thomasa, Kurta Busieka, Chrisa Claremonta i Kevina Eastmana. Na koniec King Conan (2022, sześć numerów, Jason Aaron i Mahmud Asrar) opowiada o starym królu Conanie.

Conan the Barbarian: Exodus (2019)

Conan: Serpent War (2020)

Conan 2099 (2020)

Conan: Battle for the Serpent Crown (2020)

King-Size Conan (2021)

King Conan (2022)

Conan wśród Avengersów (2019–2023)

W 2019 roku Conan wkroczył do współczesnego uniwersum Marvela. W dziesięcioczęściowej miniserii Avengers: No Road Home (2019, Mark Waid, Al Ewing i Jim Zub) dołącza do akcji w #5, ale na stronie opisaliśmy całą miniserię. Potem stał się filarem Savage Avengers (2019–2022, 28 numerów oraz #0 i Annual), gdzie Gerry Duggan zestawił go z Wolverine’em, Venomem, Punisherem, Elektrą i Doktorem Voodoo, a rysowali m.in. Mike Deodato i Patrick Zircher. Numer #0 zawiera krótką nową historię i przedruk Uncanny X-Men #190–191. Jednozeszytowy dodatek Empyre: Savage Avengers (2020, Gerry Duggan i Greg Smallwood) łączył się z wydarzeniem Empyre. Druga seria Savage Avengers (2022–2023, 10 numerów, David Pepose i Carlos Magno) to jedna z ostatnich serii z Conanem wydanych przez Marvela przed przejściem licencji do Titana.

Avengers: No Road Home (2019)

Savage Avengers (2019–2022)

Empyre: Savage Avengers (2020)

Savage Avengers (2022–2023)

Czego ta lista nie zawiera

Lista obejmuje wyłącznie oryginalne (pierwsze) wydania amerykańskie, w których występuje Conan, opublikowane przez Marvel. Celowo pominęliśmy:

  • „Conan Saga” (1987–1995, 97 numerów): magazyn z czarno-białymi przedrukami historii z „Conan the Barbarian” i „The Savage Sword of Conan”.
  • Inne serie z przedrukami: „Conan Classic” (1994–1995), „Marvel Treasury Edition” w wielkim formacie, jednozeszytowe „True Believers” z 2019 roku, wydania faksymilowe i jubileuszową reedycję „The Official Handbook of the Conan Universe” (2020).
  • Wydania zbiorcze: omnibusy, Epic Collections, Marvel Masterworks, „Essential Conan”, „The Original Marvel Years”, albumy w miękkiej i twardej oprawie (trade paperbacks, hardcovery), a także dark horse’owskie „The Chronicles of Conan” i „The Savage Sword of Conan” z przedrukami komiksów Marvela.
  • Conana innych wydawców: Dark Horse (2003–2018), Titan (od 2023), crossovery Dark Horse i Dynamite z Red Sonją, a także komiksy hiszpańskie, włoskie i inne.
  • Komiksy Marvela z innymi bohaterami Howarda, w których nie ma Conana.
  • Komiks prasowy „Conan the Barbarian” (paski w gazetach, 1978–1981) i „Chamber of Darkness” #4 (1970) ze Starrem the Slayerem, czyli prototypem Conana stworzonym przez Roya Thomasa i Barry’ego Smitha, zanim Marvel kupił licencję.

Na stronie są też wpisy o kilku wydaniach Marvela z przedrukami. Nie liczymy ich jako oryginałów, ale zostawiamy tu linki dla porządku. „Conan the Barbarian Movie Special” #1–2 (1982) to zeszytowa wersja adaptacji filmowej z „Marvel Super Special” #21. „Conan the Destroyer” #1–2 (1985) to kolorowy przedruk w dwóch zeszytach czarno-białej adaptacji z „Marvel Super Special” #35. „Robert E. Howard’s Conan the Barbarian” (1983, znany też jako „Conan the Barbarian Special Edition: Red Nails”) przedrukowuje w kolorze „Czerwone ćwieki” z „Savage Tales” #2–3:

Powyżej pominęliśmy również miniserie „Age of Conan: Bêlit” i „Age of Conan: Valeria” (2019). Wyszły w marvelowskiej linii conanowskiej, ale opowiadają o młodości dwóch bohaterek z jego świata, zanim jeszcze go spotkały, więc Conana w nich nie ma. Wpisy o nich znajdziesz tu:

Jeśli zauważycie, że czegoś brakuje albo coś się nie zgadza, dajcie nam znać!

Autor: Rafał Chojnacki

Dodaj komentarz