Zawartość: To Live as Gods … To Die as Men, The Blood of Bel
Okładka: Julie Bell
Scenariusz: Roy Thomas, James Rose
Rysunki: Rafael Kayanan, Ernie Chan
Język: angielski
Wydawcy: Marvel
Data wydania: Sierpień 1993
Liczba stron: 68
To Live as Gods … To Die as Men (Gods of the Mountain – część 2)
Scenariusz: Roy Thomas, na podstawie powieści Rolanda Greena Conan and the Gods of the Mountain
Rysunki: Rafael Kayanan
Wydanie polskie: Conan i bogowie gór. Część 2 – Żyć jak bogowie, umrzeć jak ludzie w Conan Barbarzyńca #68 (kolekcja Hachette)
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
W podziemnych tunelach pod południową puszczą Conan i Valeria jedzą zabitego gada. Szukając wyjścia, natrafiają na kamienne drzwi z reliefami, których nie otworzą. Dalej znajdują truchło ogromnego węża wśród drobnych klejnotów, z oczami z lśniących kamieni. Valeria wpycha drobne drogocenności do butów, licząc, że wyniesie skarb. W skalnym kominie widać u góry światło; wspinają się, gdy Seyganko z Ichiribu pyta, kim są. Conan zna język, rzuca im klejnoty na znak przyjaźni i dzięki pomocy wychodzą na powierzchnię. Obawiając się, że to duchy, a nie ludzie z krwi i kości, Aondo wyzywa Cymeryjczyka; Conan przyjmuje. Choć broni się przed czterema wojownikami, niemal spada do otworu, gdy Valeria grozi wrzuceniem klejnotów. Dzięki temu nie tylko żyją, lecz zostają zaprowadzeni do osady, przed szamana Dobanpu. Tymczasem Ryku, uczeń zgromadzenia rzeczników wiatru, jest świadkiem ceremonii, w której jeden z uczestników ginie przy wywołaniu wokół wielkiej kuli kryształowej; kula topnieje, ukazawszy wcześniej wizerunek Conana i Valerii. W osadzie Conan tłumaczy Valerii, że tubylcy boją się ich, bo wiążą ich z upadkiem zakazanego Xuchotl. Teraz Cymeryjczyk ma przejść cztery próby, by dowieść, że są duchami — lecz wpierw ma pojąć Valerię w ceremonii Ichiribu.
The Blood of Bel (God of Thieves – część 2)
Scenariusz: James Rose
Rysunki: Ernie Chan
Wydanie polskie: Bóg złodziei. Część 2: Krew Bela w Conan Barbarzyńca #68 (kolekcja Hachette)
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Conan jedzie wśród skał, gdy napadają go korynccy żołnierze, biorąc go za człowieka armii zamoryjskiej Nhuzemdara. Mimo wyjaśnień odprowadzają go do świątyni Khumar-Kum, która szykuje się na atak wojska złodziei. Tam poznaje Suvę Marsę, arcykapłankę Asthoreth, dowodzącą koryncką obroną, i namawia ją, by mianowała go zastępcą. Oprócz palisady, którą wznieśli, pomaga wykopać fosę najeżoną palami. Po kilku dniach nadchodzi wieść, że obóz Nhuzemdara jest blisko; Cymeryjczyk układa plan, by przerzedzić Zamoryjczyków. Nocą podchodzi pod ich obóz i ciska oszczepem w bożka, wyzywając wyznawców Bela; ślepi z gniewu ruszają za nim. Prowadzi ich do fosy, a Koryntianie obsypują ich strzałami. Suva Marsa wiedzie szarżę jazdy, która dobija większość Zamoryjczyków. Tej nocy Conan i arcykapłanka świętują zwycięstwo w komnacie. Nazajutrz armia Nhuzemdara staje pod bramą świątyni; w zaciętej bitwie, którą wiodą Conan i Suva Marsa, kapłankę powala zamoryjska strzała. Wściekłość pcha Cymeryjczyka do rzezi, która zmusza wroga do ucieczki. Conan idzie na Nhuzemdara i zabija go, lecz gdy krew pryska na posąg Bela, ten ożywa i chwyta barbarzyńcę. Po kilku daremnych próbach Conan osadza topór w czaszce wskrzeszonego boga i go zabija. Wtedy zjawiają się wojownicy khitańscy i zabierają głowę oraz ramiona bożka, by wróciły do ich świątyni, skąd je skradziono. Conan wraca na pole bitwy po ciało Suvy Marsy, lecz już go nie ma. Zamiast niego ukazuje się postać staruszki, która niegdyś ocaliła mu życie, i wyjaśnia, że bożek Nhuzemdara złożono z głowy boga Ghanizara i części ciała Bela, a ona wspierała go magią, by stwora zgładzić. Po kilku dniach wraca do Zamory i zagląda do karczmy, w której poznał Zembi i Zembę, by jakoś znieść ostatnie przygody.