Conan the Barbarian (Marvel) #122

Conan the Barbarian #122
Conan the Barbarian #122

Zawartość: The City Where Time Stood Still
Okładka: John Buscema
Scenariusz: J. M. DeMatteis
Rysunki: John Buscema
Wydawca: Marvel
Data wydania: maj 1981
Liczba stron: 22
Wydanie polskie:

Opis (UWAGA! Zawiera spoilery): The City Where Time Stood Still
Conan i Atreah błąkają się w górach po śmierci skrzydlatego konia, gdy omal nie stratuje ich jeździec; ucieka z ofirskiego miasta Pergona w histerii, zostawiając wierzchowca, dzięki czemu wiedzą już, gdzie są, i przez przełęcz dochodzą do otwartych bram. Wewnątrz wszystko zastygło, nawet piwo w nalewie; śmiech wiedzie ich do dwojga młodych z naręczami skradzionych rzeczy, którzy biorą Conana za maga odpowiedzialnego za paraliż i atakują bez wprawy. Uspokaja ich, wierzy, że zastali miasto takie, choć pewien, że coś zatajają, i nikt nie zauważa, że ich śledzą; nagle ludzie znów się ruszają, otoczeni, wyraźnie czyimś sterowani, Cymeryjczyk z Atreah torują sobie drogę, a za ich plecami tłum znów zamarza. Przy zamku Conan znajduje nieobjętą czarem, drżącą dziewczynkę z psem, która zżywa się z Atreah i jedzie u niego na barana; w pałacu Dukenrik, słysząc muzykę, znajduje tajne przejście. W skarbcu na krześle siedzi karzeł Nareobbo i opowiada o rywalu Shuin-Shannie, który po oskarżeniu o zdradę zbiegł i znalazł połowę legendarnego Amuletu Astortet, dającego władzę nad umysłami i zmiennokształtność; Nareobbo ma drugą połowę i czekał na przybysza, pewien, że Shuin-Shann jest wśród ludzi Conana. Cymeryjczyk, syty czarowników, chce odejść, lecz karzeł stawia ścianę ognia, bierze go za Shuin-Shanna i walczy z zadziwiającą wprawą, aż amulet spada — Jonnwalli schyla się, a magiczny cios powala Conana: to była iluzja-pułapka. Gdy Nareobbo ma zabić Jonnwalliego, dziewczynka wbija mu nóż w plecy; ona i Jonnwalli są pod urokiem Shuin-Shanna, który przybrał postać psa. Złączone połowy amuletu mnożą jego moc, rośnie, wali strop groty i wywołuje trzęsienie; Atreah kamieniem wybija mu amulet z ręki, Dukenrik ma go dobić, lecz tamten staje się Jonnwallim i wzbudza wahanie — Conan nie waha się i zabija go, przywracając mu prawdziwą postać, gdy ożywieni żołnierze Pergony wpadają do krypty i aresztują ich wszystkich.

Dodaj komentarz