Wydanie oryginalne: Savage Sword of Conan #19, 20, 21, 22
Okładka: Val Mayerik
Wydawca: Hachette
Tłumaczenie: Robert Lipski
Data wydania: marzec 2018
Liczba stron: 160
Zawartość:
Zemsta w Vandhyi (Vengance in Vendhya)
Wydanie oryginalne: Savage Sword of Conan #19
Scenariusz: Roy Thomas, na podstawie opowiadania Roberta E. Howarda Ludzie Czarnego Kręgu (The People of the Black Circle)
Rysunki: John Buscema
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Po bitwie z akolitami Czarnych Widzących Conan z towarzyszami idzie grotem do zamku Yimshy. Przy bramie Cymeryjczyk mieczem toruje wejście, a jeden z irackich najemników zostaje na warcie. Widzi na murze Czarnego Widzącego i puszcza strzałę; czarownik łapie ją i odsyła, i iracki najemnik pada, jakby ugryzła go żmija. Conan wraca na krzyk i odkrywa niewidzialny mur: nie wyjdzie, a przez rozbitą bramę widzi martwego wartownika ze strzałą. Wraca do Kerim Shaha i ludzi, aż dochodzą do wielkiej sali z czarnym ołtarzem, na którym spoczywa kryształowa kula, strzeżona przez cztery węże. Z schodów schodzą czterej Czarni Widzący i czarem unieruchamiają przybyszów, po czym hipnotycznie wzywają najemników jednego po drugim i ścinają im głowy. Conan chwyta pas, który dał mu Khemsa, zrywa urok i uderza w ołtarz, którego węże ożywają. Zniszczenie kuli wywołuje wybuch, a Widzący padają bezwładnie. Wtedy zjawia się Mistrz Yimshy i magią rozdziera Kerim Shaha, by wyjąć mu serce. Cymeryjczyk znów zaciska pas i staje przeciw czarownikowi; ten w mgle przybiera postać olbrzymiego węża i uchodzi. Conan słyszy krzyk Yasminy, atakowanej przez wielkiego gada. Wchodzi, rani bestię, która zostawia za sobą ludzkie, krwawe ślady, i po gorącym powitaniu wychodzi z devi tą samą drogą, aż do koni. Poza Yimshą rozmawiają o przyszłości, nim w dolinie widzą armię Turanu w zasadzce na afghulów, którymi Cymeryjczyk niedawno wodził. Choć mają go za zdrajcę, nie może ich tak zostawić i wraca między nich. Yasmina dostrzega w dali jeźdźców Vendhyi, którzy wyszli jej szukać, i obiecuje, że poprosi ich o pomoc. Conan rzuca się w bitwę; wkrótce nadciąga wojsko vendhyjskie i przechyla starcie. Gdy idzie podziękować devi, spada na nią ogromny sęp — Cymeryjczyk go przechwyca i zrzuca w przepaść. Na koniec żegna Yasminę, przypominając jej dług, który kiedyś odbierze w jej pałacu.
Pełzający cień (The Slithering Shadow)
Wydanie oryginalne: Savage Sword of Conan #20
Scenariusz: Roy Thomas, na podstawie opowiadania Roberta E. Howarda Pełzający cień (The Slithering Shadow)
Rysunki: John Buscema
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Po rzezi w shemickim grodzie Conan uchodzi przez pustynię przed stygejskimi jeźdźcami, wiodąc Natalę, którą ocalił od niewoli. Koń pada, kończy im się woda, a gdy już prawie giną z pragnienia, dostrzegają miasto w oazie: za bramą leży „trup”, studnia jest poza zasięgiem, a rzekomy nieboszczyk rzuca się na nich — Cymeryjczyk przebija go i zrzuca w głąb. W opustoszałym grodzie znajdują salę pełną jadła; po uczcie Conan tropi dziwny cień, który unosi ciało, aż Natala wpada w ręce Thoga. Barbarzyńca stacza z potworem ciężki bój i spycha mocno rannego Thoga w dół fosy, po czym uwalnia dziewczynę. Przy źródle Natala próbuje przemyć jego rany; w sąsiedniej sali, obok śpiącej kobiety na szezlongu, znajduje dzban, którego zawartość przywraca Cymeryjczykowi siły, i oboje wracają na pustynię.
Koszmar z Czerwonej Wieży (The Horror from the Red Tower)
Wydanie oryginalne: Savage Sword of Conan #21
Scenariusz: Roy Thomas, na podstawie niedokończonego opowiadania Roberta E. HowardaBębny Tombalku (Drums of Tombalku)
Rysunki: John Buscema
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Na pustynnej oazie Akwilończyk Almaric zabija bandytów Tilutana, którzy chcieli zgwałcić omdlałą z wyczerpania Lissę z Gazalu — miasta, którego wiedza o świecie jest spóźniona o dziewięćset lat. W Gazalu dziewczyna znika w nocy; Almaric ściga monstrum wleczące ciało do Czerwonej Wieży, rozpoznaje kushickiego boga Ollam-Ongę i przebija go mieczem. Później, w mieście rozdzieranym waśniami, czarownik Askia ogłasza śmierć boga, wybucha rewolta, ginie Sakumbe, a Conan, Almaric i Lissa muszą uciekać; skrzydlata istota, odpowiedź na przedśmiertny wrzask Ollam-Ongi, atakuje Almarica. Po zabiciu stworzenia i Akiry cała trójka dogania pustynną karawanę: Conan zamierza wrócić do piractwa, Lissa z Almarikiem — osiąść gdziekolwiek, byle nie w Akwilonii.
Szmaragdowa toń (The Pool of the Black One)
Wydanie oryginalne: Savage Sword of Conan #22
Scenariusz: Roy Thomas, na podstawie opowiadania Roberta E. Howarda Szmaragdowa toń (The Pool of the Black One)
Rysunki: John Buscema
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Po rozbiciu łodzi u Wysp Barachańskich Conan wpław dociera na Holgazana, okręt Zaporava, który niechętnie przyjmuje go do załogi; niewolnica Sancha z fascynacją patrzy, jak barbarzyńca zdobywa szacunek ludzi, podczas gdy kapitan trochę obsesyjnie goni jakiś własny cel. Przy bujnym lądzie Zaporavo każe zejść załodze, zabraniając tego dziewczynie; piraci jedzą dziwne owoce i zapadają w sen, a Conan idzie śladem kapitana i zabija go, by przejąć dowództwo. Sancha, zniecierpliwiona ich zniknięciem, płynie na brzeg, znajduje zwłoki Zaporava i wrzeszczy z przerażenia. Cymeryjczyk tropi wysoką czarną postać niosącą ciało aż do jaśminowo-szmaragdowego grodu z dziedzińcami i wieżami; na półce w murze odkrywa maleńkie figurki ludzi różnych narodów, w tym młodzieńca wrzuconego wcześniej do stawu. Z muru widzi Czarnego Olbrzyma z Sanchą w ramionach, skacze i przebija go mieczem — a chwilę później olbrzymy wracają, niosąc całą nieprzytomną załogę Holgazana.