Zawartość: Conan (Dark Horse) 18, 26-28, 35-36, 39-40, 47-50, Conan the Cimmerian 0-7
Okładka: Frank Cho
Wydawca: Egmont
Tłumacz: Dariusz Stańczyk
Data wydania: wrzesień 2020
Liczba stron: 472
Szczegóły:
Hełm (Heim)
Scenariusz: Kurt Busiek, Fabian Nicieza
Rysunki: John Severin
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Hełm Conana, porzucony w śniegu po walce z Hyperborejczykiem, wędruje od właściciela do właściciela, przynosząc kolejnym śmierć lub szczęście: chłopiec, który uznał go za dar Mitry, ginie od strzały, myśliwy pada rozpruty przez dzika, a hełm trafia w końcu do oszusta. Turańscy strażnicy oddają go namiestnikowi Orzhasowi Kreznau, kolekcjonerowi magicznych przedmiotów, a wyrocznia — widząc w wizji Conana — przepowiada, że należeć będzie do wojownika, który zostanie królem. Zaślepiony ambicją Orzhas ginie z ręki kozaka, a matka z kozackiej osady wkłada hełm na głowę syna, który wraz z towarzyszami rusza na pewną śmierć przeciw Turańczykom.
Ulubiony dowcip Conana (Conan’s Favorite Joke)
Scenariusz: Kurt Busiek
Rysunki: Bruce Timm
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Na szczycie Tor-Namath Conan, który właśnie ściął potwornego stwora, obejmuje uratowaną kobietę. Twórca bestii, dla którego była ona jedynym przyjacielem, rzuca się na Cymeryjczyka z włócznią, lecz potyka się we krwi, łamie drzewce i sam się na nie nadziewa. Conan wybucha śmiechem, stwierdza, że uwielbia dobre żarty, i odchodzi z kobietą.
Nasiona imperium (Seeds of Empire)
Scenariusz: Kurt Busiek
Rysunki: Timothy Truman
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Książę, który rozszerzył ojcowskie imperium, musi teraz udźwignąć dyplomację, wojny pogranicza i miejscowego czempiona. Jego tajemniczy wezyr radzi mu opowieścią o Conanie jako wodzu wzgórz Afghulów w Górach Himeliańskich: Cymeryjczyk kładzie tam podwaliny królestwa i staje przed wyborem, czy zdradzić dzielnego człowieka, by sięgnąć po władzę — a książę musi zdecydować, czy iść za tym przykładem.
Okrwawiona korona (The Blood-Stained Crown)
Scenariusz: Kurt Busiek
Rysunki: Timothy Truman
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Conan uderza w wysokie góry Wschodu, by sięgnąć po świeżo ustanowioną koronę, lecz zdrada i podstęp grożą przekreślić jego szansę na własne królestwo. Wieki później książę i jego wezyr stają wobec wrzenia na granicy i pytania, czy ukaranie śmiałego buntownika będzie naprawdę sprawiedliwością; obie historie splata dziedzictwo Cymeryjczyka i niespodziewane starcie, które dopiero zapowiada dalsze kłopoty.
Bajarz (Storyteller)
Scenariusz: Kurt Busiek
Rysunki: Eric Powell
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Rovann, młody akwiloński chłop, marzy o przygodach, ale musi pracować na roli za kulawego ojca i jedynie wydaje grosze na opowieści podróżnych, wyśmiewany przez sąsiadów. Pewnej nocy do wioski wpadają ścigani przez hordę demonów Conan, Janissa i kapłan Kalanthes, a Cymeryjczyk zmusza wieśniaków do obrony. Rovann przypomina sobie zasłyszaną opowieść, że demony szukają każdej szczeliny, i pojmuje, że przedostaną się przez szyb kopalni; nikt go nie słucha, więc sam zastępuje im drogę i broni przejścia do świtu, gdy słońce niszczy demony. Jego ciało znajdują tygodnie później, a wszyscy sądzą, że uciekł z walki — nikt nie pozna jego prawdziwej historii.
Jeszcze raz będą panami (They Shall Be Lords Again)
Scenariusz: Timothy Truman
Rysunki: Paul Lee
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
W ramie opowieści wezyr tłumaczy księciu pieśni z czasów Conana, kojarząc je z „szalonym zdrajcą” Rinaldem. Właściwa historia zaczyna się tuż po stłumieniu spisku z „Feniksa na mieczu”: ranny król Conan każe z szacunkiem obchodzić się z ciałem idealisty Rinalda, a konający spiskowiec wyjawia, że Ascalante zbroił Piktów, których nowy prorok burzy do wojny. Mimo ran Cymeryjczyk wyrusza osobiście, wpada w piktyjską zasadzkę, otumaniony mgłą mącącą umysł, i mimo dwóch strzał w piersi przepędza wrogów, po czym pada z wyczerpania. Budzi się w chacie Nai, Piktyjki wiernej dawnym obyczajom Wysp Zachodzącego Słońca, która go opatrzyła i ostrzega, że „prorok” nie jest Piktem, lecz istotą chcącą wskrzesić własną rasę. Daje mu oszczep synów Brule’a, który zawsze wraca w piktyjskie ręce, i sadza go na galerze, której sternikiem jest koronowany szkielet, każąc zapamiętać słowa o zwrocie oszczepu i o skrzydlatym wężu, którego nosił ich król.
Cisza na morzu (Silent to the Sea)
Scenariusz: Timothy Truman
Rysunki: Paul Lee
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Zaczarowana łódź z martwym przewoźnikiem niesie króla Conana na zachód, aż macki morskiego potwora wciągają go pod wodę, do zatopionego pałacu dawnej Walusji, zamieszkanego przez rybich ludzi. Ich król prowadzi go obok zapieczętowanej sali pełnej trupów ludzi-węży, zabitych niegdyś przez Kulla i Brule’a, do posągu Brule’a trzymającego koronę. Conan oddaje mu piktyjską włócznię od czarownicy Nai, zabiera koronę i, biorąc króla jako zakładnika, wypływa na powierzchnię. Wraca do piktyjskiej puszczy, gdzie Nai, posługując się koroną i starożytnym zaklęciem, zmusza fałszywego proroka, by objawił swą wężową postać i znieruchomiał — Conan ścina mu głowę, a potem zostaje jeszcze jakiś czas z Nai.
W wieży Tary-Tetha (In the Tower of Tara-Teth)
Scenariusz: Kurt Busiek
Rysunki: Rafael Kayanan
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Kapłan Kalanthes posyła Conana do wieży Tara-Teth po magiczne drzewko, którego gałązki uleczą zingarańskich osadników z gorączki; Cymeryjczyk gardzi tchórzliwymi wieśniakami, ale robi to dla przyjaciela. Równocześnie do wieży wdziera się z drugiej strony zabójczyni Janissa, wysłana przez Kościaną Kobietę. Oboje przebijają się przez nieumarłych strażników i metalowe posągi zionące nietoperzami i skorpionami — Conan rozbija swojego, a Janissa wyciąga swojego przez okno w przepaść. Na szczycie, osłabieni, ratują się nawzajem, trafiając w odsłonięte mózgi strzegących drzewka modliszek, po czym Conan przecina drzewko na pół i oddaje Janissie połowę, bo uczciwie na nią zapracowała.
Opowieść o głowie (The Tale of the Head)*
Scenariusz: Timothy Truman
Rysunki: Paul Lee
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
W ramie książę, odurzony dymem mikstury wezyra, czyta kroniki o czarach Thoth-Amona i innego maga. W przeszłości król Conan po zwycięstwie pod Shamar każe pielęgnować rannych i ścigać księcia Arpella; student Athemides, pierwszy, który publicznie potępił Strabonusa, dostaje lekcję, by nie kłaniać się nikomu — nawet królowi — i zostaje odesłany do Peliasa. Conan mówi Prosperowi, że ściął Tsothę: orzeł unosi głowę, a bezcielesny tułów biegnie za ptakiem. Na zrujnowanej wieży Thoth-Amon odpędza orła, zjada oko Tsothy i zawiera z głową pakt: Tsotha osłoni jego powrót do Stygii, a pierścień Setu złączy głowę z ciałem. Nocą bezgłowy tułów zabija pasterza. Nazajutrz przy zerwanym moście ludzie Thotha chwytają Conana i Athemidesa winoroślami; Tsotha chce śmierci Cymeryjczyka, a Thoth zamyśla oddać chłopca jako nowe ciało. Zjawia się tułów Tsothy, spycha Thotha w wąwóz, a Conan wrzuca za nim przebitą sztyletem głowę. Z rzeki wychodzą jednak obaj czarownicy i ruszają do Stygii.
Nasienie Nergala (The Spawn of Nergal)
Scenariusz: Timothy Truman, na motywach opowiadania Roberta E. Howarda Ręka Nergala (The Hand of Nergal)
Rysunki: Tomas Giorello
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
W opowieści ramowej książę i wezyr czytają o Yaralecie, gdzie Conan ma przejść od nagiego zuchwalstwa do męskości. Nocą ulice pustoszeją przed okutym wodzem na rydwanie o kolczastych kołach, którego spojrzenie łamie ludzi, a demony wdzierają się do domów; w wieży Atalis uspokaja księcia Thana przed ślubem z kothijską Ereshką, choć sam ukrywa zniekształcone, owrzodzone ramię i liczy, że klątwa wkrótce spadnie. O milę stąd wojsko czeka na orszak księżniczki; Conan wsuwa się między żołnierzy, kłóci z dowódcą Bakatem o zbroję, której kawałek odrzuca, i zostaje odesłany na tyły kolumny, w złe miejsce między rzeką a wzgórzem. Strzała przeszywa Bakatowi głowę, a z pagórka rusza do szarży ów upiorny wódz ze swoją armią, prosto na obie kolumny.
Ciemność nad Yaralet (Darkness Over Yaralet)
Scenariusz: Timothy Truman, na motywach opowiadania Roberta E. Howarda Ręka Nergala (The Hand of Nergal)
Rysunki: Tomas Giorello
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Podczas gdy księżniczka Ereshka w drodze do narzeczonego w Yaralet zaprzyjaźnia się z jasnowidzącą Iniri, karawana zostaje zaatakowana przez hordę żywych trupów. Conan w obronie karawany wycina wielu napastników, lecz jego towarzysz Stremm ginie od strzał, a sam Cymeryjczyk zostaje ogłuszony buzdyganem. W Yaralet doradca Atalis karmi zwłokami monstrum Ela D’snal, wysłannika Nergala — a jeden z trupów, ożywiony Nestor, zabija sługę Atalisa i rusza na łowy na Cymeryjczyka. Napastnicy porywają Iniri.
Ciała dla Bogów Nocy (Flesh for the Gods of the Night)
Scenariusz: Timothy Truman, na motywach opowiadania Roberta E. Howarda Ręka Nergala (The Hand of Nergal)
Rysunki: Tomas Giorello
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Demoniczna armia porywa jasnowidzącą Iniri, biorąc ją za księżniczkę Ereshkę, a w Yaralet doradca Atalis zapewnia króla Thana, że ofiara z jego wojska przyniesie mu nieśmiertelność i ślub z Ereshką podczas zaćmienia. Na pobojowisku Conan budzi się wśród trupów, odnajduje ranną Ereshkę oraz ślepego złodzieja Jerima, przyjaciela Iniri, i dowiaduje się, że dziewczyna szukała go, by ostrzec przed ścigającą go ciemnością. Zawstydzony, prowadzi ich rzeką do miasta, by odnaleźć Thana i Iniri. Atalis odkrywa pomyłkę, ale demon Ela D’snal zadowala się każdą dziewicą, więc Iniri zostaje przygotowana do rytuału, a w ukryciu czeka ożywiony trup Nestora.
Ręka Nergala (The Hand of Nergal)
Scenariusz: Timothy Truman, na motywach opowiadania Roberta E. Howarda Ręka Nergala (The Hand of Nergal)
Rysunki: Tomas Giorello
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
W Yaralet Conan, Ereshka i ślepy Jerim kryją się przed demonami znoszącymi trupy i dochodzą do pałacu Thana: straży nie ma, most zwodzony jest we krwi. Ereshka znajduje króla żywego; Conan zarzuca mu, że siedział w komnacie, gdy ginęło wojsko, i mówi, że Bakat wraz z armią nie żyją. Atalis dopina rytuał: wyrywa Thanowi serce, potem własne, i składa je w ciele króla, przejmując jego postać na wezwanie Nergala. Ela D’snal podaje mu Ereshkę jako dziewiczą oblubienicę boga; Atalis dostrzega też nieprzytomną Iniri i chce ją zostawić sobie. Zaćmienie się dopełnia. Iniri zdziera z siebie welon trucizny, modli się do Bela i oślepia błyskiem Atalisa oraz sługi Nergala. Conan uwalnia się z macki, Jerim z pęt; Ereshka wyprowadza Iniri. Generał próbuje złamać Cymeryjczyka spojrzeniem, ten zrzuca urok i przebija mu czaszkę. Wchodzi ożywiony Nestor; Atalis każe mu zabić Conana, lecz ten waha się. Conan ciska pochodnię w jamę, podpala Ela D’snala i wrzuca w ogień Atalisa — kanał Nergala pęka. Iskra człowieczeństwa w oku Nestora gaśnie, dochodzi do pojedynku wśród płomieni, Cymeryjczyk ścina mu głowę i zabiera talizman najemnika. Wieża płonie. Iniri zostaje przy Ereshce, Jerim — w jej ogrodach; Conan dziękuje jasnowidzce za ostrzeżenie, oddaje jej talizman i odjeżdża na północ. W ramie opowieści zwoje Kronik Nemedyjskich gorą w ogniu, lecz kilka kart unoszą kruki.
Cymeria (Cimmeria)
Scenariusz: Tim Truman
Rysunki: Tomas Giorello
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Wracając po latach na wschodzie do ojczystej Cymerii, Conan natyka się na granicy na grupę wańskich najeźdźców. Mimo przewagi wrogów wycina ich wszystkich, wspominając przy tym niedawne przygody i śmierć przyjaciela Nestora. Oszczędza tylko najmłodszego, bratanka przywódcy, który na swój pierwszy wypad zabrał lirę — każe mu odejść i opiewać, jak Cymeryjczyk zabił jego krewnych. Opowieść przeplata się z tekstem wiersza Howarda „Cimmeria”.
Księżyc łowcy (Hunter’s Moon)
Scenariusz: Tim Truman
Rysunki: Tomas Giorello, Richard Corben
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Powrót do Cymerii nie staje się łatwiejszy, gdy Conan zbliża się do celu i wpada na najeźdźców na cymeryjskim pograniczu. Jeden nieznajomy wita go w „domu” ciosem w głowę, inny — tajemniczy starzec, który go ratuje — zaczyna snuć opowieść o dziadku Conana, Connachcie, Cymeryjczyku tak samo spragnionym świata. We wspomnieniach (rysowanych przez Corbena) Connacht wyrywa dwoje osieroconych braci z rąk bagiennego ludu i bierze ich pod opiekę. Zeszyt otwiera cykl „Cimmeria” i nie opowiada jeszcze dalszych losów tych braci (to część 2, „Mark of the Wolf”).
Znamię wilka (Mark of the Wolf)
Scenariusz: Tim Truman
Rysunki: Tomas Giorello, Richard Corben
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Jednooki pustelnik ciągnie opowieść o dziadku Conana, Connachcie: po śmierci kucyka rozszarpanego w nocy przez wilczą istotę Connacht dociera z dwoma milczącymi chłopcami do gospodarstwa w Gunderlandzie. Nocą znika córka gospodarza; Connacht znajduje jej rozszarpane ciało i staje do walki z szarym wilkołakiem, któremu na pomoc rzuca się drugi, czarny. Zabija szarego, który zamienia się w jasnowłosego, uroczego chłopca, a czarny okazuje się jego posępnym bratem. Pustelnik odsłania blizny po pazurach i wyznaje, że to on był tamtym chłopcem — prawdziwym przekleństwem był jego brat, a nie wilcza natura — po czym odchodzi w śnieg z wilczą watahą.
Ścieżka mgły (Path of Mist)
Scenariusz: Tim Truman
Rysunki: Tomas Giorello, Richard Corben
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
W czasie głodowego księżyca Conan i zakapturzona łowczyni rzucają włócznie w tego samego łosia — to Caollan, pierwsza dziewczyna, którą pokochał. Wyjaśnia, że po rozejmie z Asami oddano ją za żonę wodzowi Wulfhere’owi jako zadośćuczynienie za zabicie jego syna przez Breccana i że uciekła, nosząc w łonie dziecko Breccana. Ścigający ją Asowie pod wodzą Horsy, porywczego Thorgeira i wiedźmy Olvy dopadają ich, lecz Conan i Caollan zjeżdżają na odłamanym kawałku urwiska. W jaskini Conan wspomina opowieść dziadka Connachta o pracy w Shemie i niewolnicy spalonej przez kapłanów, a Olva swoją krwią przywołuje armię demonów Skrae.
Skrae (The Skrae)
Scenariusz: Tim Truman
Rysunki: Tomas Giorello, Richard Corben
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
W jaskini Conan i Caollan stają do walki ze Skrae — istotami, które wiedźma Olva wezwała na trop uciekinierów. W przeplatających się wspomnieniach dziad Cymeryjczyka, Connacht, w Shemie zabija kapłanów, zostaje zdradzony przez kupca Esę i skazany na galerę.
Słowo wilka (The Wolf’s Promise)
Scenariusz: Tim Truman
Rysunki: Tomas Giorello, Richard Corben
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Wilki, związane z jednookim pustelnikiem, przychodzą Conanowi z pomocą, a Caollan zabija wiedźmę Olvę; Cymeryjczyk dobija rannego Thorgeira z litości, a Horsa zostaje zakładnikiem. Uchodźcy kierują się do rodzinnej osady Conana. W przeplatających się wspomnieniach dziad Connacht uwalnia niewolników z galery, wznieca pożar olejem i przyłącza się do kothyjskich renegatów, tymczasem Braccha rozkazuje Breccanowi przyprowadzić Caollan albo jej głowę.
Powrót do domu (Homecoming)
Scenariusz: Tim Truman
Rysunki: Tomas Giorello, Richard Corben
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
W cieniu wioski Conan każe młodemu wartownikowi opuścić włócznię, nim ten się zabije; chłopak jednak trzyma się dzielnie. Cymeryjczyk żąda, by zaprowadzono go do wodza — a Gwydd już tu jest, bo sam trzyma straż. Każe nieznajomemu wyjść i oddać miecz; Conan odmawia. Wódz, rozbawiony, pyta, co dolega kobiecie, którą tamten niesie, i ostrzega, że jeśli niesie ospę, wrzuci flaki Conana krukom. Gdy Cymeryjczyk wychodzi z cienia, Gwydd go rozpoznaje: żartują ze sobą, a wódz opowiada, że ramienia pozbawili go piktyjscy najeźdźcy, ale nie żałuje — zostało to, które się liczy. Ludzie spostrzegają Horsę; Conan wyjaśnia ucieczkę Caollan z północy i mówi, że dziewczyna zostanie z nim, dopóki nie nadejdzie Breccan. Ostrzega, że kłopoty idą ich śladem; Gwydd wzrusza ramionami: kłopot to życie, a Caollan urodziła się w tym plemieniu. Matka Conana, Fialla, wciąż żyje; wódz każe poczekać do rana, nim ją zbudzą, i prowadzi ich do chaty, prosząc o opowieść z dróg. O świcie widać, że Conan wyprawił już dwóch gonców, by ostrzec Breccana, i sam czuwał przy Caollan, jak obiecał.
Ciemność i noc (Darkness and the Night)
Scenariusz: Tim Truman
Rysunki: Tomas Giorello, Richard Corben
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
W rodzinnej wiosce Conan słucha opowieści matki o dziadku Connachcie, który mimo tęsknoty za światem został w Cymerii i nosił na rękach małego wnuka, przepowiadając mu wielkie czyny. Wódz Gwydd przekazuje wezwanie od Breccana, a Caollan, wbrew ostrzeżeniom Conana, idzie sama na spotkanie z ojcem swojego dziecka. Breccan, któremu ojciec kazał przywieźć ją żywą lub martwą dla aesirskiego wodza Wulfhere’a, zabija ją sztyletem. Conan wpada do chaty, rozprawia się z jego zwiadowcami i ścina bezbronnego Breccana, a po pogrzebie Caollan oddaje jego głowę Horsie dla Wulfhere’a, żegna się z matką i odjeżdża w góry.
- Kontynuacja opowiadania Szkarłatna cytadela Roberta E. Howarda.