Zawartość: Robale, łupieżcy i ślepi wróże, Barbarzyńca powraca do Yezud, Śmierć w zadbanym ogrodzie, Dzieci Zatha
Wydanie oryginalne: The Savage Sword of Conan the Barbarian #207, #208, #209, #210
Okładka: John Watkiss
Wydawca: Hachette
Tłumaczenie: Robert Lipski
Data wydania: lipiec 2020
Liczba stron: 184
Szczegóły:
Robale, łupieżcy i ślepi wróże (Bugs, Brigands and Blind Seers)
Wydanie oryginalne: The Savage Sword of Conan the Barbarian #207
Scenariusz: Roy Thomas, na podstawie powieści L. Sprague de Campa Conan i Bóg-Pająk
Rysunki: John Buscema
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Conan jedzie przez bagna ku Shadizarowi, gdy natyka się na niedużą grupę podróżnych atakowaną przez wielkiego bagiennego kota; zabija bestię i zostaje zaproszony na wieczerzę. Z orszakiem jedzie piękna kobieta, jakby pod hipnotycznym urokiem przywódcy Harpagusa, który każe jej zostać w swoim namiocie. Nocą, nie mogąc zasnąć, Cymeryjczyk z ciekawości zbliża się, ludzie Harpagusa go zatrzymują i wywiązuje się bójka; Conan zdobywa przewagę, lecz hipnoza Harpagusa go powala, a rankiem budzi się bez pamięci o minionej nocy. Dni później w Urkirze pomaga ślepemu żebrakowi-prorokowi, którego chcą okraść: to Kushad, który dziękuje mu gościną wraz z córką Tahminą. Ślepiec okazuje się zamożny i sam włada hipnozą — przywraca Conanowi wspomnienia i oferuje trening, by ten potrafił blokować podobne ataki. Z opisu kobiety wnioskuje, że mogła to być Jamileh, faworyta króla Turanu, o której porwaniu krążą wieści; proponuje układ: da pieniądze na konia i miecz, Cymeryjczyk odnajdzie kobietę, a nagrodę za zwrot królowi podzielą. Conan przyjmuje. Kushad ćwiczy go w ogrodzie, który w transie staje się nieznaną puszczą z pradawnymi istotami; by wyjść z transu, każe zapamiętać ciąg liczb. Nocą Tahmina chce się z nim położyć, lecz odmawia ze względu na jej młody wiek. Nazajutrz trening wciąż mu się wymyka, gdy wdzierają się złodzieje, mściwi za obronę ślepca, i grożą Tahminie. Conan staje do walki bez broni, a Kushad hipnozą kładzie napastników — i dopieszcza szkolenie Cymeryjczyka. Wreszcie Conan rusza do Yezud, Miasta Boga-Pająka, by rozpocząć poszukiwania Jamileh.
Barbarzyńca powraca do Yezud (A Barbarian Returns to Yezud)
Wydanie oryginalne: The Savage Sword of Conan the Barbarian #208
Scenariusz: Roy Thomas, na podstawie powieści L. Sprague de Campa Conan i Bóg-Pająk
Rysunki: John Buscema
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
W wiosce Zaminidi Conan zastaje tłum, który chce spalić wiedźmę Nyssę, tę samą, po którą posłał go Kushad; odbija ją ze stosu i dzięki jej magii uchodzi, lecz Nyssa jest już śmiertelnie ranna i przed śmiercią daje mu proch, który kradnie ludziom wspomnienia. Po pogrzebie jedzie do odbudowywanego Yezud, po sprzeczce z żołnierzami rozmawia z kapitanem Catigernem i pod pozorem szukania pracy trafia do świątyni, gdzie wikariuszem okazuje się Harpagus; Conan podsypuje mu proch Nyssy, by ten go nie rozpoznał, i zostaje kowalem pod imieniem Nial, z uczniem Larem. Chłopak prowadzi go na obowiązkowe nabożeństwo w świątyni Zatha, Boga-Pająka, przy ogromnym posągu wysadzonym klejnotami, gdzie tańczy m.in. siostra Lara, Rudabeh; po wieczerzy w jej domu Conan, już w karczmie, próbuje wydobyć wiadomości o kobiecie więzionej w świątyni, którą podejrzewa o Jamileh, nim przerywa im Mandana, a pijany Catigern wszczyna bójkę. W zamęcie Cymeryjczyk widzi zamach na kapitana od tyłu i ratuje mu życie; przy skrytobójcy jest list, który odczytać potrafi tylko Psamitek, i jest w nim mowa o Conanie. Turańscy żołnierze czepiają się Rudabeh, lecz powstrzymuje ich dyplomata Parvez, który poznaje barbarzyńcę i milczy w zamian za pomoc w odbiciu Jamileh — oraz daje talizman-grot otwierający wszelkie drzwi. Conan wynosi oszołomioną dziewczynę, po drodze zabija kolejnych Turańczyków (jednego ktoś pchnął w plecy, nie wiadomo kto) i odmawia pijanej Rudabeh w jej komnacie; pod gwiazdami rozważa, jak uwolnić Jamileh i wykraść klejnoty z oczu Zatha.
Śmierć w zadbanym ogrodzie (Death Stalks a Well-Tended Garden)
Wydanie oryginalne: The Savage Sword of Conan the Barbarian #209
Scenariusz: Roy Thomas, na podstawie powieści L. Sprague de Campa Conan i Bóg-Pająk
Rysunki: John Buscema
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Conan, ukryty jako kowal Nial, nie może skupić się przy pracy, bo myśli o Rudabeh, siostrze ucznia Lara. Wraca do świątyni Boga-Pająka, by obmyślić kradzież klejnotów z oczu posągu Zatha, lecz natyka się na straże. Tłumaczy, że sprawdzał okucia, i zostaje zaprowadzony do Harpagusa, który próbuje zahipnotyzować go i wypytać o zamiary oraz o Rudabeh. Trening Kushada pozwala Cymeryjczykowi udawać trans i powtórzyć niewinną historię, po czym wychodzi bez szwanku. Po wieczerzy spacerują z Rudabeh po ogrodzie; dziewczyna lęka się Harpagusa, który chce ją posiąść w zamian za milczenie o jej wizycie w karczmie. Conan daje jej proch wymazujący pamięć, ostrzegając, by sypnąć tylko odrobinę, i idzie do karczmy rozmówić się z Parvezem o odbiciu Jamileh. Turanin wręcza pierścień, którym potwierdzi tożsamość przed faworytą króla. Przed wyjściem wciąga go bójka za sprawą Mandany, która zdaje się stać za szantażem Harpagusa. Tymczasem wikariusz próbuje zgwałcić tancerkę; z nerwów wsypuje mu za dużo prochu i Harpagus traci pamięć. Nazajutrz rozkojarzony Conan idzie na przejażdżkę; ktoś z ukrycia przeszywa strzałami jego konia. W mieście odwiedza go Rudabeh i zdradza, gdzie trzymają Jamileh. Nocą Conan wkrada się do świątyni, znajduje porwaną, lecz przy ucieczce natykają się na straże. Po walce przechodzą ogród i podsłuchują Feriduna i Mirzesa o Dzieciach Zatha; wnet widzą ogromnego pająka sterowanego przez kapłana. Bestia atakuje, Cymeryjczyk odcina jej odnóża. Gdy Feridun znajduje pająka, zalewa ciało kwasem, by nikt nie wiedział, że jeden z Dzieci Zatha padł. Conan oddaje faworytę Parvezowi w zamian za wstawiennictwo, by Tughril zdjął nagrodę za jego głowę. Dzień później Mirzes przesłuchuje go w sprawie zniknięcia kobiety, ale nie ma dowodów. Wkrótce Hedamar, przyjaciółka Rudabeh, przynosi list tancerki: dzień oczyszczenia przyspieszono.
Dzieci Zatha (The Children of Zath)
Wydanie oryginalne: The Savage Sword of Conan the Barbarian #210
Scenariusz: Roy Thomas, na podstawie powieści L. Sprague de Campa Conan i Bóg-Pająk
Rysunki: John Buscema
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Conan pije i rozważa odmowę Rudabeh, by z nim uciec, gdy przerywa mu uczony Psamitek z wiadomością od tancerki, by spotkał się z nią na zewnątrz. Na cmentarzu dziewczyna ofiarowuje mu ciało — i obraca się w szkielet. Niewidzialny napastnik atakuje Cymeryjczyka; życie ratuje mu dopiero kapitan Catigern. Zabójcą okazuje się Psamitek, który zna prawdziwą tożsamość Conana i chce zgarnąć nagrodę. Czyni się niewidzialnym magią, lecz Conan prowokuje go do mowy, zdradza pozycję i zabija go. Nazajutrz w świątyni Boga-Pająka trwa wielkie święto bogów z wysłannikami wielu kultów. Conan korzysta z zamętu, by ukraść klejnoty z posągu Zatha, ale przerywa mu Rudabeh: pójdzie z nim, jeśli porzuci kradzież. Zgadza się, skacze w zapadnię, a ona odciąga kapłanów. W podziemiach staje przed samym Zathem, ogromnym pająkiem, i ucieka korytarzami, aż zostaje osaczony; głos Rudabeh odwraca uwagę bestii, która ją zabija. Wściekły Conan niesie ciało dziewczyny, szukając wyjścia, i odkrywa plan kapłanów: zgładzić obcych kapłanów armią pająków, oraz Dzieci Zatha. Wydostaje się zapadnią, nim pająki go dopadną, i powala Feriduna. Kapłan niósł naczynie z smołą, a kran zbiornika został otwarty; ciecz spływa w podziemia, styka się z pochodnią, którą Cymeryjczyk zgubił w ucieczce, i wybucha pożar, który wali świątynię. Zath i jego potomstwo rwą się z ognia. Na zewnątrz Feridun próbuje magią powstrzymać olbrzyma, ale dym wywołuje kaszel, traci skupienie i Zath go zabija. Budowla wali się na bestię, a Conan i Catigern dobijają ją ciosami. Ogień i zawalenie tępia większość pająków. Conan, choć kusi go odejście, zostaje, by wraz z ludźmi gasić pożar. Gdy słyszy kapłanów, jak chcą wznieść kult wokół ducha Zatha, odchodzi w gniewie — nie wcześniej jednak, niż zawiadamia rodzinę Rudabeh o jej śmierci. Odrzuca propozycję Catigerna, by wstąpić do jego najemników, bierze konia i opuszcza miasto. Widzi jeszcze Harpagusa bez pamięci i, choć myśli go zabić, uznaje, że nie warto, i odjeżdża.