Conan Barbarzyńca (Hachette) #53 – Krew Braci

Conan Barbarzyńca (Hachette) #53 – Krew Braci

Zawartość: Krew Braci, Duch Bestii
Wydanie oryginalne: The Savage Sword of Conan the Barbarian #166, #167
Okładka: Earl Norem
Wydawca: Hachette
Tłumaczenie: Robert Lipski
Data wydania: grudzień 2019
Liczba stron: 136

Szczegóły:
Odyseja Hyboryjska (część 1) – Krew Braci (The Blood of Brothers)
Wydanie oryginalne: The Savage Sword of Conan the Barbarian #166
Scenariusz: Gerry Conway
Rysunki: Mike Doherty

Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Król Conan wypływa z Vendhyi na „Daggerze Króla”; przez osiem dni miotają nim wichry, ginie sternik, Cymeryjczyk sam chwyta ster, aż rozbijają się o rafę. Jedyny ocalały poza nim, marynarz Gobo, pada ofiarą mackowatej bestii, którą Conan zabija, choć łamie mu nogę; po dniach deszczu atakuje ich trzech z klanu Ayllu, Cymeryjczyk jednego zabija, dwóch bierze, a jeniec Yuhar prowadzi ich do świętego Kuzko, bo pan inka wezwał barbarzyńcę. Na ulicach ludzie pana Yupanquiego próbują ich zatrzymać, uchodzą podziemiami, aż La Coya, siostra Manko Capaka, wiedzie ich przed młodego władcę: Yupanqui ma mumię jego ojca, El Maquisa, znak władzy, i Conan ma ją wykraść, nim posłuży do uzurpacji, w zamian za okręt powrotny do rodziny. Conan i Sinchi wdzierają się do domu Yupanquiego, Gobo odkrywa, że Coya i brat nie dotrzymają słowa i zabiją Cymeryjczyka po uczynku, i biegnie go ostrzec; Conan zastaje w Yupanquim nekromantę, walczy z ożywioną mumią, odcina jej ramię, a Gobo ogłusza uciekającego maga. Na głównym placu wystawia okaleczonego, wbitego El Maquisa, lud zwraca się przeciw Coya i jej bratu, po czym Yupanqui daje małą łódź, którą Conan próbuje wrócić do rodziny.

Odyseja Hyboryjska (część 1) – Duch Bestii (Spirit of the Beast)
Wydanie oryginalne: The Savage Sword of Conan the Barbarian #167
Scenariusz: Gerry Conway
Rysunki: Mike Doherty

Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Po dwóch tygodniach żeglugi na północ Conan i ci, co odeszli z nim z królestwa inków, schodzą po zapasy, gdy strzały razą załogę, a potem ptaki z pochodniami próbują spalić jednostkę — maszt trzeba poświęcić, by uratować kadłub. Nocą, dryfując, biorą ich do niewoli tubylcy Malagu, których szaman nosi niedźwiedzią skórę, i w obrządku ofiarnym Conan i młoda kobieta mają paść olbrzymiemu niedźwiedziowi w pieczarze. Cymeryjczyk zrywa się, wpycha dziewczynę do jaskini, pochodnią pali bestii pysk i znajduje wyjście; na zewnątrz przedstawia się jako Ninka i wiedzie go do swego ludu Shuta. Przyjęty jako gość honorowy układa plan, by pokonać Malagu i usunąć Anpakha, szamana siejącego waśń; w nocy śnią mu się wezwania, by wydobyć zwierzę z wnętrza. W południe uwalnia najpierw Goba i ludzi, obie watahy ścierają się, Conan idzie na Anpakha, który zdaje się związany z tym samym niedźwiedziem; rani bestię ciężko, lecz ta pada dopiero, gdy Ninka wbija sztylet szamanowi. Po śmierci Anpakha plemiona wracają do zgody, pomagają naprawić maszt i Conan znów wychodzi w morze z lwem na żaglu.

W tomie znajduje się również artykuł Freda Blosera „Inna Królowa Czarnego Wybrzeża”.

Dodaj komentarz