Zawartość: Pani srebrzystych śniegów, Świątynia Dwunastookiego, Domena nietoperza
Wydanie oryginalne: The Savage Sword of Conan the Barbarian #74, 75, 76
Okładka: Joe Jusko
Wydawca: Hachette
Tłumaczenie: Robert Lipski
Data wydania: listopad 2018
Liczba stron: 160
Szczegóły:
Pani srebrzystych śniegów (Lady of the Silver Snows)
Wydanie oryginalne: The Savage Sword of Conan the Barbarian #74
Scenariusz: Chris Claremont
Rysunki: Val Mayerik
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
W śnieżycy Conan prosi o gościnę w gospodzie „Lśniąca Dama”. Przy wieczerzy wspomina dzieciństwo: przyjaciel Shard uznał go za martwego na polowaniu na dzika, żaląc się, że Conan we wszystkim go przewyższa. W izbie czeka Jarissa — jedna z korzyści hojnej zapłaty za pobyt. Po nocy zjawia się Kendrick z Aloë i za sowitą płacę zleca Cymeryjczykowi eskortę damy na szczyt Halva’Ar, do jej bliskich; ma ją też zgładzić, gdyby miała wpaść w ręce ścigających — potwierdzone przysięgą krwi. Jarissa podsłuchuje część rozmowy; gdy ją odkrywają, Conan nie pozwala Kendrickowi jej zabić. Poznaje Astriel, damę, którą ma wieść, i stopniowo odkrywa, że nie jest zwykłą śmiertelniczką, lecz istotą boską. Po ich odejściu do gospody przybywa Shard z dwoma stygijskimi magami; torturują Kendricka i Jarissę na śmierć, lecz nic nie wydobywają o zbiegach. Moc Astriel daje jej wiedzę o tym; cierpi i wyjawia Conanowi miłość, którą on odwzajemnia, ale muszą iść dalej. Przez śnieg ścigający zbliżają się. Ukazuje się też astralna postać Thoth-Amona, który kazał ich gonić, gdy Astriel zbiegła z jego włości z pomocą Kendricka i nie dała złamać woli. Shard i jego ludzie dochodzą Conana; ten z podopieczną odpierają atak, aż muszą uciekać w ślepy kanion. Czekają nocy, by wspiąć się na ścianę, lecz wpierw uderzają skrzydlate demony i ranią Cymeryjczyka w pierś. Na szczycie dwaj stygijscy magowie strącają Conana w przepaść i unieruchamiają Astriel, by ją torturować. On jednak chwyta się skały i przebija jednego maga; drugiego przebija mieczem sama Astriel. Ranni dochodzą granicy celu, gdy ścigający uderzają znowu. Conan zabija dawnego rodaka, a z tłumu najemników wychodzi nowy przywódca — wtedy zjawiają się bestie, sprzymierzeńcy Astriel, która odzyskała nieśmiertelną moc. Najemnicy uchodzą, a Conan mdleje. Po kilku dniach budzi się wyleczony. Astriel chce, by został i żył z nią nieśmiertelną miłością; on odmawia przez swoją śmiertelną, niespokojną naturę. Nie opuści jednak tego miejsca aż do letnich odwilży, więc zostają im jeszcze miesiące wspólnego czasu.
Świątynia Dwunastookiego (Temple of the Twelve-Eyed Thing)
Wydanie oryginalne: The Savage Sword of Conan the Barbarian #75
Scenariusz: Michael Fleisher
Rysunki: Alfredo Alcala
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Conan ucieka z zingarańskiego więzienia na Skale Tortur, dusząc komendanta, i po czterech dniach na morzu zostaje wyłowiony przez pirata Bor’Aqha Sharaqa, który bierze go za szpiega i każe przeciągać pod kilem. Cymeryjczyk wyzywa go na pojedynek według pirackiego prawa, odcina mu prawą dłoń, a kapitan wpada do morza; Conan przejmuje okręt, jego plan wyprawy do świątyni Dwunastookiego Stwora i jego kochankę Nahrelę. Sharaq przeżywa jednak, traci oko w zingarańskiej niewoli, ucieka i każe sobie wykuć hełm oraz żelazne ramię z wymiennymi ostrzami. Gdy po katastrofie statku Conan i Nahrela docierają do świątyni, Sharaq zabija dziewczynę i staje do walki; ranny kapłan ożywia posąg Stwora, który wyrzuca mściwego pirata przez okno na skały, a Conan obcina potworowi czułki i zabiera garść błyskotek na sprzedaż w Messantii.
Domena nietoperza (Dominion of the Bat)
Wydanie oryginalne: The Savage Sword of Conan the Barbarian #76
Scenariusz: Michael Fleisher
Rysunki: John Buscema
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Przywódca zuagirów Conan zostaje potajemnie wynajęty przez umierającego króla Qalid Del Bhar, by odnalazł jego zaginionego syna, kalekie dziecko oddane chłopom, rozpoznawalne po znamieniu na szyi; wkrótce potem król ginie w zamachu zorganizowanym przez królową Fanettę i kapitana Skarh-Bena. Conan odnajduje kalekiego młodzieńca, ale porywają ich jeźdźcy na olbrzymich nietoperzach i trafiają przed arcykapłankę Pharlopę D’Zenn, której lud hoduje ludzi na pokarm dla nietoperzy; Cymeryjczyk rozrywa kajdany i wyprowadza towarzyszy. Rzekomy następca ginie od strzały, a jego znamię znika — był podstawiony. Prawdziwym dziedzicem okazuje się królewski karzeł; Conan pokonuje potwora z fosy i oprawcę Zorchakka, udaremnia koronację Fanetty, a nowy król czyni ją swoją służącą.