Conan the Barbarian (Dark Horse) #25

Conan the Barbarian (Dark Horse) #25
Conan the Barbarian (Dark Horse) #25

Zawartość: The Song of Bêlit
Okładka: Massimo Carnevale
Scenariusz: Brian Wood
Rysunki: Riccardo Burchielli
Wydawca: Dark Horse
Data wydania: Luty 2014
Liczba stron: 40

The Song of Bêlit part 4
Scenariusz: Brian Wood na motywach opowiadania Roberta E. Howarda Królowa Czarnego Wybrzeża (Queen of the Black Coast)
Rysunki: Riccardo Burchielli
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
W karczmie Czarnych Królestw Conan bije się o pieniądze i piwo; ktoś nazywa go „duchem człowieka”. Szynkarka Thessy tłumaczy, że nie o skórę chodzi: w nim zgasła iskra, jakby zabiła go kobieta, a zostawiła chodzącą skorupę. We wspomnieniach Cymeryjczyk siedzi na brzegu, morze bez Bêlit straciło czar, a na Tygrysicy klęka przy jej ciele i prosi o przebaczenie, bo nie jest królem, tylko pospolitym wojownikiem, i nie wie, co zrobić ze skarbem. W teraźniejszości znów kogoś zabija; Thessy odmawia zapłaty z tych igrzysk i mówi, że nie nienawidzi go — żal jej go. Każe mu nie umierać w jej karczmie. Gdy później znowu sięga po przemoc, staje mu naprzeciw z ostrzem i zmusza, by wybrał życie albo rozpacz. Conan prosi, żeby przestała: nie chce umrzeć. Thessy każe mu odejść i żyć; jeśli go jeszcze zobaczy, zetnie mu głowę. W ostatnim wspomnieniu Cymeryjczyk podpala okręt płonącą strzałą i zostawia go dryfować z przypływem, chcąc, by wiedza o skarbie umarła wraz z nim. Potem, klęcząc, pamięta, że gdy poznał Bêlit, szedł do Kuszu — i znów rusza w tamtą stronę, bo to tak samo dobre miejsce jak każde. Będzie pamiętał tę plażę, hardość młodości i utraconą niewinność, a do śmierci — swoją królową.

Dodaj komentarz