Zawartość: The Hour of the Griffin
Okładka: John Romita, John Buscema
Scenariusz: Roy Thomas
Rysunki: John Buscema
Wydawca: Marvel
Data wydania: Maj 1973
Liczba stron: 22
Wydanie polskie:
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery): The Hour of the Griffin
Conan patrzy w zwierciadło, którego premonicja stała się przyczyną śmierci Kharam-Akkada; mag leży u jego stóp, wciąż trzymając tkaninę, którą był okryty. Wojska księcia Yezdigerda szturmują mury, by odbić porwane bóstwo i dla chwały Tarima; dwóch żołnierzy przyprowadza jeńca, który chce ocalić życie, zdradzając ukrytą grotę do samej Świątyni Tarima, lecz książę zabija go od razu, uważając, że już samo niepoddanie go torturom jest nagrodą. Łódź żołnierzy znajduje wejście odsłonięte po lawinie, która poszła za śmiercią czarodzieja. Melissandra nie chce odejść od męża i gotowa jest dzielić los upadającego miasta, lecz Eannatum przypomina, że nosi dziecko, i każe odprowadzić ją do świątyni, by wyprowadzić z grodu. W świątyni Conan tłucze zwierciadło, gdy jego tafla zaczyna się krzywić, by nic z niego nie wyszło, i słyszy jęki Chumballi Beya: ranny kapitan straży jeszcze żyje. Widzą turańskich żołnierzy z królową jako branką; Cymeryjczyk zrzuca na nich ołtarz Tarima, dobija ocalałych i z Melissandrą w ramionach uchodzi, ścigany. By dać im szansę, oddaje królową Chumballi i sam wiąże pościg, zamykając się w sali, gdzie znajduje Tarima — okazuje się upośledzonym umysłowo człowiekiem. Żołnierze wywalają drzwi i, nie mogąc dać rady Conanowi, sypią salwą strzał; on zasłania się krzesłem, Tarim nie ma tyle szczęścia, bełty go przeszywają i spada w ogień komnaty, gdzie ginie spalony. Na zewnątrz obrona nie jest w stanie stawić czoła, turańscy żołnierze dochodzą do pałacu i zabijają Eannatuma; królowa czuje śmierć męża, Chumballa tłumaczy, że jego ludzie chronią króla własnym życiem, a Conan przypomina, że ludzie mogą zginąć. Melissandra dziękuje za pomoc, on żałuje, że oddała mu medalion, po czym pojmuje, że oszukał ją Kharam-Akkad, znów jej ufa i pomaga wyjść z miasta. W tunelach pod świątynią atakuje ich czarny mastif, rodzaj agresywnego olbrzymiego kreta, zostawionego przez maga; z wielkim trudem Conan go zabija. We trójkę wychodzą, kradną żołnierzom konie i odjeżdżają z płonącym miastem za plecami; oferuje Melissandrze, by została jego towarzyszką, lecz ona wyznaje, że nosi syna króla i ma do spełnienia przeznaczenie — kiwa głową i idzie swoją drogą. Yezdigerd i Sulimar znajdują Tarima martwego i spalonego; książę nie chce zostawić ludzi bez boga, więc kładzie na szkielet nową szatę i wystawia go na wozie pod kapturem, a rozjuszony tłum wita okrzykami swojego boga.