Zawartość: Star of Thamazhu, Night of the Monkey (Kull)
Okładka: Bob Larkin
Scenariusz: Larry Yakata, Chuck Dixon
Rysunki: Pablo Marcos, Geof Isherwood
Język: angielski
Wydawcy: Marvel
Data wydania: Styczeń 1986
Liczba stron: 68
Star of Thamazhu
Scenariusz: Larry Yakata
Rysunki: Pablo Marcos
Wydanie polskie: Gwiazda Thamazhu w Conan Barbarzyńca #37 (kolekcja Hachette)
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
Wyrzucony z kopalni po bójce w obronie górnika Ghamu, Conan rusza do Kadath, ostrzeżony przez starą kobietę przed domem czarnoksiężnika Manu-Kaleema; Ghamu porzuca pracę i natrętnie ciągnie za nim. Cymeryjczyk ratuje przed akolitami maga dziewczynę Sheetayę, której ukochany Kinatu postradał zmysły, i z Ghamu włamują się do twierdzy po lekarstwo. Conan zabija strażnika Vajeenu, a gdy Manu-Kaleem chce zawładnąć Sheetayą i Gwiazdą Thamazhu, Ghamu odwraca jego uwagę za cenę życia, a Cymeryjczyk przebija maga mieczem. Dziewczyna wyjawia, że wraz z Kinatu są władcami Ghapulu, a Conan odjeżdża do Kothu z Gwiazdą, którą jej ukradł, rozpoznawszy ją od początku.
Night of the Monkey*
Scenariusz: Chuck Dixon
Rysunki: Geof Isherwood
Opis (UWAGA! Zawiera spoilery):
W czasie świąt Boga-Małpy dwór Waluzji tonie w ucztach i trunku, co drażni Kulla, więc monarcha zabiera kilku żołnierzy i odchodzi z dworu, by iść ulicami, póki trwa festyn. Nocą słyszą krzyk kobiety i biegną: w zaułku opończe poderżnęły jej gardło i spuszczają krew. Żołnierze zabijają część napastników, inni uchodzą, zostawiając ślad krwi. Kull z ludźmi idzie tropem do akweduktów pod miastem, labiryntu tuneli, gdzie znów ich atakują. Część żołnierzy tępia napastników, reszta idzie z królem aż do ołtarza, na którym rytuał otwiera temu światu drogę Kodathy, Boga-Małpy. Z poparciem ludzi Kull rzuca się na ofiarników, zgładza ich, a potem staje wobec małpy, którą przebija lanca. Później wraca do pałacu, gdzie dwór wciąż świętuje. Rzuca zebranym uciętą głowę tego, którego czczą w festynie — boga oszustwa — i odchodzi, zostawiając ich w hororze nad tym, co przyniósł król.
- Bohaterem tej historii jest Kull, władca Waluzji.